Tests Brother MFC-J6930DW 2

Door teacup op maandag 21 mei 2018 21:41 - Reacties (0)
Categorie: Hardware, Views: 2.279

Header_1

11 Resultaten office tests
11.1 Zwart-wit
11.1.1 Word documenten
11.1.2 Pdf-documenten
11.2 Kleur
11.2.1 Word documenten
11.2.2 Pdf-documenten
12 Resultaten foto’s
12.1 Zwart-wit
12.2 Kleur
13 Energieverbruik
13.1 Eerste Indicatie
13.2 Metingen bij activiteiten
13.2.1 Standby
13.2.2 Print Zwart-Wit Document
13.2.3 Print Zwart-Wit Picture
13.2.4 Print Kleuren Picture
13.2.5 Scan Zwart-Wit Document
13.2.6 Scan Zwart-Wit Document Advanced
13.2.7 Kopie Zwart-Wit Document
13.2.8 Kopie Kleuren Picture
13.3 Evaluatie

Revisie 05-05-2019
Toevoegen van Hoofdstuk 13 Energieverbruik



Header_11

Dit deel 2 van de MFC-J6930DW testblog is een voortzetting van MFC-J6930DW testblog deel 1. In dit gedeelte wordt ingegaan op de kwaliteit van de print- en scanresultaten. De testblog is ontstaan voor het beschrijven van tests die zijn gedaan in het kader van het schrijven van een review over de Brother MFC-J6930DW multifunctional.


Header_11_1

Om een indruk van de kwaliteit te geven die met een normale nauwkeurigheid is te bereiken hieronder enkele samples.

Bij de Word scan is dus eerst een origineel Word document uitgeprint met een normale nauwkeurigheid en een resolutie van 200x200 dpi (zie printen) gescand, waarbij het resultaat is geconverteerd tot een Word document. Dit resultaatdocument is vergeleken met het brondocument. Het document was een template voor een wetenschappelijk verslag. In deze template was een grafiekje, een tabel en wat email en web verwijzingen verwerkt.



Hierboven zijn daarvan enkele samples te zien. Links het brondocument, rechts de kopie. Wat mij opviel is dat de fonts in de kopie een halve fontgrootte groter werden (van 8 naar 8.5, van 10 naar 10.5). Dit is ook te zien aan hoe de tekst zich uitlijnt. Deze vergroting van het font leek in de meerdere tests systematisch te zijn.

Verder is te zien dat het grafiekje door de scansoftware terecht als plaatje is geconverteerd. De randen van het grafiekje zien iets rafeliger. Dit is natuurlijk ook een gevolg van de gebruikte normale resolutie van 200x200 dpi. Een document met grafische elementen rechtvaardigt dus al vlot een iets hogere resolutie.

Kijk ook naar de misinterpretatie van de units op de liggende as. Die misinterpretatie gedroeg zich trouwens als ruis, getuige de verschillende resultaten in de verschillende samples. In de bron zijn de units op de liggende as trouwens deel van het plaatje, in de doeldocumenten zijn ze losstaande liggende tekst.

Verder vielen soms elementen uit de tekst weg. Zo valt in het tweede sample de de string Fig. 1 in het onderschrift van de grafiek weg.

Ook met weblinks wist deze conversie zich weinig raad. De software heeft blijkbaar geen trigger om na een http:// substring een weblink te herkennen. Het lukt wat beter, als weblinks of Email adressen netjes tussen haakjes staan. De kopie markeert dan zelfs als het origineel dat niet doet.



En met tabellen weet de software ook vaak geen raad. Het malle is dat het soms ook helemaal goed lijkt te gaan. Dit zou iets kunnen zeggen over de reproduceerbaarheid waarmee de multifunctional in staat is te scannen. Hierbij neem ik aan dat de softwarematige conversie consistent gedrag vertoont.



Om toch zorgvuldig te zijn is ook gekeken of met het afdrukken met betere kwaliteit en het scannen met hogere resoluties een positief effect heeft op hoe de conversiesoftware de scans kan interpreteren. Om dit te testen is het bestand in de fijne kwaliteit afgedrukt en in 600x600 dpi gescand. Ook is nog een afdruk gemaakt met de beste kwaliteit. Dit document is met een resolutie van 600x600 dpi gescand. Opnieuw vergelijken we de resultaten van de grafiek en de tabel.



Bij de grafieken lijkt een verslechtering op te treden. Wat opvalt is dat bijna iedere scan uniek lijkt te zijn. De interpretatiefouten die de software maakt bij het vertalen van deze grafiek naar een object in een Word document worden daarmee bijna willekeurig.



Bij de tabellen is de beeldvorming wat positiever. Er is een verschil te zien in wat de software lijkt te kunnen interpreteren. Griekse letters, zoals die in formules worden gebruikt lijken alleen een brug te ver. Zou een document als dit goed moeten worden gescand dan moet de gebruiker met sectoren kunnen aangeven wat als afbeeldingen en wat als tekst moet worden gescand. Die mogelijkheid wordt niet geboden.


Header_11_1_2
Ook in normale nauwkeurigheid van 200 x 200 dpi weet de scanner dit goed gelijkend en functioneel in te scannen. Links zie je het bronbestand en rechts de gescande afdruk. Natuurlijk ontstaat er met de afdruk- en scanstappen beeldruis:



Die ruis is natuurlijk een keuze. Voor tekstdocumenten is de normale instelling goed genoeg. Normal zou een functioneel en leesbaar resultaat op moeten leveren. Hierbij wordt wel uit gegaan van slechts een enkele conversie. Met het printen en het scannen op normale nauwkeurigheid beslaat deze test 2 conversies, ieder met zijn eigen ruis. Laat duidelijk zijn dat de multifunctional beter kan, als je haar de tijd daarvoor geeft.

Ook bij de pdf-resultaten is gekeken of er een positief effect is wanneer de het pdf-bestand met een betere kwaliteit wordt afgedrukt en met een hogere resolutie wordt gescand. Om dit te testen is het bestand in de Fine kwaliteit afgedrukt en in 300x300 dpi gescand. Ook is nog in de beste kwaliteit afgedrukt. Dit document is met een resolutie van 600x600 dpi gescand.



Uit deze twee documenten blijkt dat de stap tussen 200 dpi, normaal en 300 dpi, fijn best groot is. Het onderscheid tussen 300 dpi, fine en 600 dpi best is klein te noemen en voor praktisch gebruik weinig waarde toevoegen. Het is een persoonlijke afweging of 200 dpi goed genoeg is of dat documenten met 300 dpi toch als prettiger worden ervaren.


Header_11_2


Header_11_2_1
Op andere vlakken dan het eerder besproken zwart-wit document bleek dit document ook een uitdaging om een MSWord *.docx kopie van te produceren.

Zo zijn de titel en hoofdstukaanduidingen van het document niet goed te reproduceren. Nu heb ik begrepen dat OCR op titels uitvoeren op zich een uitdaging is. De Brother software is hierop geen uitzondering. Sommige letters in de titel vielen weg of werden verkeerd gekozen. Ook was het font in het origineel (Impact 80) vervangen door Arial (86.5).



Voor de hoofdstukaanduidingen was de tekst wel in orde, maar was het font verschillend (Verdana 17 in plaats van Impact 22). Werd een kop verwerkt in een gekleurd testblok dan werd het door de scan als een plaatje geïnterpreteerd en was de tekst niet meer editeerbaar.



Ook in in de afbeelding van de titel is vast te stellen dat de kleur niet goed is gekopieerd.
In de andere tekst waren verschillende formaten Arial gebruikt. Sommige kwamen overeen met het bron document, sommige niet. Wat mij verder opviel was dat de opbouw van de tekstvelden soms veranderde, en dit gebeurde niet altijd even logisch:



Ook ging soms de indeling wat aan de haal. Zo kwam de datumaanduiding van de newsletter links in plaats van rechts terecht.


Header_11_2_2
Ook bij de PDF documenten werd de kleur geconverteerd, maar de indeling bleef overeind. Ook bij deze resultaten moeten we ons realiseren dat de documenten met een normale precisie en 200 dpi resolutie zijn geprint. En deze prints zijn weer gescand.







De normale kwaliteit verklaart tenminste het niet effen zijn van de kleurvelden en de dikke letters.


Header_12
Bij het bekijken van de resultaten valt mij op dat de dubbele bewerking van het printen en weer opnieuw scannen eenvoudig laat zien of een multifunctional in staat is om fijne patronen en kleuren te reproduceren. Hieronder de resultaten van de opeenvolgende scans.


Header_12_1
Eerst is een zwart-wit afdruk gescand met verschillende resoluties. De afdruk was een hoge kwaliteitsafdruk, maar voor het referentiekader is ook een lage kwaliteitsafdruk als bron meegenomen. Deze afdruk was gemaakt bij de snelheidstests en was daarbij op normale kwaliteit was afgedrukt. Hieronder zien jullie de originele afbeelding met een detail daaruit dat verder is vergeleken. De resultaten van deze vergelijking zien jullie verderop.



Allereerst de scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de pc is verstrekt. Om de kwaliteit te kunnen vergelijken focussen we op een bepaald deelgebied in de afbeelding, het afbeeldinkje met het bankje, dat hierboven met rood is aangemerkt.



Het eerste resultaat is een 300dpi afbeelding van een origineel dat met normale kwaliteit was afgedrukt op standaard papier.

De andere afbeeldingen zijn scans van de hoge kwaliteitsafdruk op fotopapier met de respectievelijke resoluties 300, 600 en 1200dpi.



Vervolgens de scanresultaten vanaf de multifunctional zelf, waarbij de pc-software niet als tussensluis fungeert. Dit keer alleen met de hoge kwaliteitsafdruk op fotopapier. De afbeeldingen hadden voor mij een lichte groene zweem. Op de multifunctional zelf is minder te beïnvloeden hoe de afbeelding met grijstinten tot stand komt. De groenzweem doet vermoeden dat dit default niet op de True Gray manier gebeurt die bij de pc-software mogelijk is.



Bij het maken van de zwart wit scans is vooral gebruik gemaakt van de instelling Gray error diffusion. Bij deze optie neemt de multifunctional de vrijheid om grijstinten (mede) te emuleren met de vier kleuren die tot haar beschikking staan. Voor zwart wit afbeeldingen is meer nuance te verwachten van een alternatieve instelling, True Gray. Deze laatste optie zou tot meer exacte grijstinten leiden, omdat gekozen kan worden uit 256 variaties.

Om deze laatste instelling te checken is ook met deze True Gray setting de hoge kwaliteitsafdruk opnieuw gescand. Hieronder zien jullie de resultaten van twee True Gray scans op respectievelijk 300 en 600 dpi.

Als ik deze afbeeldingen vergelijk met de eerdere afbeeldingen kan ik positief zijn over de korrel van de True Gray afbeeldingen. Mogelijk zorgt de betere benadering van de grijstinten ervoor dat de software minder naar dither (raster) technieken hoeft te grijpen om die te benaderen. Resultaat: een fijnere korrel. Ook is het risico op kleurzwemen inderdaad geëlimineerd. Waarvan ik meer had verwacht was de dynamiek in de afbeelding. Ondanks de licht grovere korrel en groenzweem heedt de 600dpi afbeelding gemaakt met de multifunctional zelf meer dynamiek dan de 600dpi true gray afbeelding. Uitgemaakte zaak is wel dat de Gray error diffusion voor het maken van zwart wit afbeeldingen beter kan worden genegeerd.



Het laatste resultaat is een verificatie met een gefotografeerde afdrukken van het uitgeprinte origineel en van de ingescande copie van dit origineel. Bij dit laatste exemplaar is de afbeelding dus 2 keer door de multifunctional heen gehaald. De enige correctie die op deze laatste twee samples is losgelaten is een correctie van de witbalans. Omdat deze laatste twee afbeeldingen foto’s van de geprinte exemplaren betreft, en geen scans verliezen we wat contrast in de afbeelding.

De bruine kleur van de laatste kopie afbeelding wees mij op een verkeerde keuze die bij de zwart wit scans zijn gemaakt. In de afbeeldingen gemaakt met de multifunctional zelf, direct hierboven, zie je dit ook terug. In plaats van een afbeelding van zwart, wit en grijstinten sluipen andere kleuren in de weergave. Hierboven is het geel, de afbeelding beneden is bruin geworden, alsof een sepia instelling was aangevinkt.



Tenslotte maakt het nog uit vanuit welke software de print wordt gemaakt. Om zeker te zijn van mijn bron had ik een nieuwe print gemaakt. Deze print was dit keer niet met Irfanview gemaakt, maar met de ControlCenter4 software zelf. Deze print heb ik uiteindelijk niet gebruikt omdat over deze print weer een lichte groenzweem hing die vergelijkbaar was met de groenzweem in de zwart wit scans die zijn gemaakt met de multifunctional zelf. Mijn gedachte was, laat ik de originele software gebruiken, dan geef ik de fabrikant alle gelegenheid om optimale resultaten te bereiken. Dit pakte echter anders uit dan was bedoeld. In de interface van ControlCenter4 kon ik ook alleen maar aangeven dat de print met grijstinten in plaats van met kleur moest worden gemaakt. Eigenlijk moet ik hierbij dus de conclusie trekken dat ik in de ControlCenter4 software niet in staat ben af te dwingen om echt alleen maar in grijstinten af te drukken waarbij dan alleen zwarte inkt wordt gebruikt.


Header_12_2
Ook van een kleurenafdruk zijn scans met verschillende resoluties gemaakt. De afdruk was een hoge kwaliteitsafdruk gemaakt op fotopapier. De afbeelding die is geprint en vervolgens gescand zien jullie hieronder.

Het originele fragment 1, de digitale versie


Om te focussen op de kwaliteit zijn naar een tweetal gedeelten van de foto gekeken. Een fragment met een deel van een kindergezicht, tweede foto van links. Een ander fragment is gemaakt van de afbeelding met de buizenlampen en de cd. Van deze twee fragmenten bekijken we de gescande versies van de gemaakte afdruk.

Hieronder het originele fragment 1 en de scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de pc is verstrekt (respectievelijk 300, 600 en 1200 dpi).





Scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de multifunctional is verstrekt (respectievelijk 300 en 600 dpi).



Het laatste resultaat is een verificatie met de gefotografeerde afdrukken van het uitgeprinte origineel en van de ingescande kopie van dit origineel. De enige correctie die op deze laatste twee samples is losgelaten is een correctie van de witbalans (Gimp). Hiermee wil ik aangeven hoe lastig het is om een goede interpretatie te maken van de feitelijke kleuren. Ook een spiegelreflexcamera, en natuurlijk ook Gimp, geeft er weer een eigen draai aan.



Origineel fragment 2, de digitale versie



Scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de pc is verstrekt (respectievelijk 300, 600 en 1200 dpi).



Scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de multifunctional is verstrekt (respectievelijk 300 en 600 dpi).



Het laatste resultaat is een verificatie met een foto van het uitgeprinte origineel en met een foto van de ingescande en uitgeprinte kopie van dit origineel. De enige correctie die op deze laatste twee samples is losgelaten is een correctie van de witbalans. Aan de kleuren is niets gedaan.



Kijkende naar de bovenstaande twee samples is wel op te merken dat de scans en de afdrukken minder rood in het resultaat verwerken.

Nu zie ik het allesbehalve als mijn expertise om correcties op scans van foto’s uit te voeren. In Gimp heb ik wat gestoeid om de scan gelijkend te krijgen met het originele bestand op het beeldscherm. Wat mij hierbij opvalt is dat vooral de Magenta uit de pas loopt. Met name in de middentonen lijkt dit af te wijken. Is het origineel wat egaler van kleurovergang, de scan heeft een groter verschil tussen belichte en minder belichte gebieden. Als ik tenminste een van de scans open in Gimp dan merk ik een positief effect wanneer ik bij de color balance voor de highlights magenta 10 punten opschuif.

Met wat hierboven is te zien geweest is niets een absolute waarheid. Met mijn pogingen om een foto te maken van een uitgeprinte scan van een uitgeprint origineel bouw ik heel wat indirectheden in. De foto’s van de afdrukken heb ik door een witbalans bewerking gehaald om ze toonbaar te krijgen (ter correctie van een grauwsluier die niet naar de realiteit was). Maar ook deze witbalans correctie beïnvloedt de foto weer. Ik heb de witbalans wel als de veiligste bewerking ervaren om de weergave van de kleuren te verbeteren.

Toch wil het mijn oordeel over de kleurkwaliteit hieronder relativeren. Hiervoor is het stuk hieronder over kleurechtheid geschreven.

Kleurechtheid
Ik ben geen fotografie- of printspecialist. Wel heb ik bij mijn eerste werkgever het nodige kunnen stoeien met een HP-RTL-plotter en heb bij latere opdrachten ook wel zaken op Dye-sublimation printers en op posters (op 2 mm dikke kunststof dragers) kunnen laten uitdraaien. Zo zijdelings heb ik dus wel met de nodige printtechniek kennis kunnen maken. Op het vlak van kleurprofielen en het aanpassen hiervan zweef ik echter. Het beoordelen van kleuren is sowieso lastig. Dit is te realiseren wanneer we stilstaan bij de volgende aspecten:
  1. Een flatscreen monitor van een computer kan niet de volledige kleurdiepte van een afbeelding tonen. Sommige schermen benaderen haar dicht. Een flatscreen monitor vervormt of polariseert dus de kleurweergave van een afbeelding.
  2. Een afbeelding op een flatscreen monitor straalt licht uit. Een afdruk toont zijn kleuren via opvallend licht dat naar de ogen van de kijker wordt teruggekaatst. Hierbij is de kleur van dit licht ook weer van invloed.
  3. Uitgeprinte resultaten opnieuw scannen stapelt een mogelijke scanafwijking op bij een afwijking van het printen zelf.
  4. Worden de uitgeprinte resultaten met een camera gefotografeerd, dan introduceert dit fotograferen ook weer zijn eigen afwijkingen.
De bovenstaande vier punten deden mij prakkezeren hoe die kleurkwaliteit dan is te testen. Uiteindelijk ben ik maar én gaan scannen én gaan fotograferen. Beide benaderingen leverden zoals verwacht hun eigen onnauwkeurigheden op.

Waren de kleuren van de afdrukken gelijkend en natuurlijk? Op dit aspect moet ik kritisch zijn. Op mijn afdrukken lijkt rood (magenta) ondervertegenwoordigd. Een andere manier om ernaar te kijken is te stellen dat geel oververtegenwoordigd lijkt. Dit laatste zeg ik omdat het mij opviel dat bij het bij een opnieuw inscannen van een hoge kwaliteit print, en het opnieuw afdrukken van deze nieuwe scan, de afbeelding geler werd. Zonder colorimeter kom ik niet verder dan de indicatie dat het aanpassen van het kleurprofiel verstandig kan zijn. Maar ja, zo’n colorimeter kost meer dan de multifunctional zelf. Misschien moeten we voor zo’n ding een pool opzetten.

Het lastige nu is om vast te stellen wat waar is. Natuurlijk kan je dat opzijschuiven en gewoon met goed vergelijken tot een soort printerinstelling te komen die voor jou werkt en waarvan jij de resultaten mooi vindt. Met een investering in tijd, inkt en je voorkeursprinterpapier moet dan een verbetering zijn te bereiken ten opzichte van de uitgangssituatie. Hoe je (iteratief) de onderlinge balans tussen de te printen kleuren kan aanpassen is voor de te vinden in deze supportpagina van Brother. Met iteratief bedoel ik natuurlijk: instelling veranderen – printen – resultaat beoordelen – instelling veranderen - printen, enzovoorts, enzovoorts. In deze eerste methode zit een geluksfactor. Wil je het exacter doen, want je stelt veel belang in een eenduidig juiste kleurstelling, dan kan je nog zorgen dat voor de multifunctional een kleurprofiel wordt opgesteld. Dit profiel is aan te bieden aan het besturingssysteem. Het besturingssysteem weet dan de multifunctional goed aan te sturen.

Wat ik wel weet is dat voor een juiste kleurweergave iedere multifunctional, ongeacht het merk, met wat calibratie kan worden verbeterd. Laat de afwezigheid van opmerkingen over kleurcalibratie in printer of multifunctional reviews je dus niet tot de misvatting verleiden dat die andere apparaten geen calibratie nodig zouden hebben. Omdat ik die calibratie nu niet kan meenemen vind ik het lastig om een afwijking van kleuren mee te laten wegen in de beoordeling van de multifunctional. Ik zou het alleen meenemen als de printerfabrikant geen mogelijkheid tot het zelf uitvoeren van een kleurcalibratie in de driver software van de multifunctional heeft ingebouwd, terwijl dit wel het geval zou moeten zijn. Kleurcalibratie moet trouwens niet worden verward met het uitlijnen van de printerkoppen, dat door printermerken ook vaak als calibratie wordt omschreven. Bij mijn weten verzorgt geen printermerk de mogelijkheid om zelf de calibratie van haar hardware uit te voeren.

Brother levert op zich wel een calibratieprofiel mee. Het wordt geïnstalleerd bij de installatie van de driver software. Dit ene universele(!) profiel kan alleen nooit de lading dekken bij gebruik van verschillende papiertypes. De printermerken die meer voor het afdrukken van foto’s worden gebruikt bieden op hun sites verschillende ICC-profielen aan voor de verschillende papiertypes die bij de printer of multifunctional kunnen worden gebruikt. Brother gaat als office-printermerk niet zover.

Om een printer of multifunctional te kalibreren zijn staan twee aanvliegroutes open:
  1. Een calibratie laten uitvoeren door een derde partij. Dit kan op afstand met een uitgedraaide testafbeelding. Deze calibratie gaat dan alleen op voor de gebruikte inkt- en het gebruikte papiertype.
  2. Zelf een apparaat kopen en zelf de calibratie uitvoeren. Dit is natuurlijk meer des tweakers, was het niet zo dat die apparaten duurder zijn dan de besproken multifunctional.
Colorimeter
De printkleuren zijn dus met een colorimeter te beoordelen. Ook voor mij is dit nog onontgonnen terrein, ik laat dit verder dan ook buiten de scoop van deze review vallen. Ook kost een colorimeter zelf een bedrag dat in de orde van grootte van de multifunctional zelf is. Op zich zou het wel interessant zijn om met een colorimeter te kijken in wat voor mate deze multifunctional nog is te verbeteren.

Colormanagement
Voor colormanagement zijn hieronder enkele bronnen om je verder te helpen:

color-management-guide.com

In deze bron en de sub-paginas waaraan ze refereert word je voor de afweging gesteld om:
  1. Zelf te gaan stoeien met de kleurinstellingen binnen de printerdriver, zoals hierboven beschreven. Best een moeizaam proces.
  2. Het bij de printer/multifunctional meegeleverde ICM-profiel te gebruiken dat in Windows wordt gebruikt
  3. Zelf een alternatief ICC-profiel te maken via een calibratie tool, waarbij een referentie afbeelding wordt geprint en gemeten met een colorimeter (profiel werkt alleen voor de dan gebruikte printeropties in het driversoftware).
  4. Laat een derde partij (heel erg niet tweakers) een kleurenprofiel voor je maken.
Waarom zelf kalibraties gaan uitvoeren? Het argument hiervoor is de specifieke situatie waarvoor de gemaakte calibratie geldt:
  1. Type printer,
  2. Type inkt cartridge
  3. Type papier
  4. De printresolutie
  5. Andere printinstellingen
  6. Gebruiksduur (printergedrag schuift in de tijd)
Zoals je kan zien zijn er veel verschillende gebruikssituaties die een eigen kalibratie rechtvaardigen.

Tenslotte behandelt de bron enkele calibratie tools.

normankoren.com

In deze wat oudere bron wordt beschreven hoe je of met ICC-profielen of met handmatige instellingen in de driver software de kleurinstelling van de printer aangepast kan krijgen. Ook het handmatige instellen wordt in deze bron kort beschreven, al wordt ook de voorkeur voor FCC-profielen beargumenteerd.


Chapter 13
Ehhmm. ja. Nog niet zo makkelijk te meten kwam ik achter. Handicap 1: mijn huis tuin en keuken energiemeter, een Voltcraft Energy Check 3000 (Conrad). Handicap 2: Het energieverbruik per gemaakte print of scan is laag, en is alleen te meten bij het printen heel veel pagina’s.

Eerst nog even wat technische gegevens over die Voltcraft Energy Check 3000:



De opgave van de meetfout in de technische gegevens van de meter schitteren wat mij betreft van onduidelijkheid. Het percentage duidt op een fout die met de grootte van je meetresultaat meegroeit. Meet je dus 500W dan kan die meting 5W afwijken, meet je 5W, dan is de fout 0,05 W. Om zich in te dekken is er dan ook nog ±1 W bij gezet om afwijkingen laagverbruiksmetingen mee te verklaren. In haar tests gaf de consumentenbond aan dat deze meter juist in de lagere verbruiksmetingen best nauwkeurig uit de verf kwam. Maar ja, definieer "nauwkeurig".


Chapter 131
In eerste instantie had ik ter oriëntatie wat hapsnap metingen gedaan, door tijdens bepaalde activiteiten te kijken naar het energiegebruik. Onderstaand zijn wat vermogens te zien die zijn vastgelegd gedurende bepaalde activiteiten van de multifunctional. Deze zijn natuurlijk maar indicatief. In werkelijkheid zijn de uitlezingen van de meter voortdurend in beweging. Beschouw de onderstaande waarden als een soort mediaan, maar hierin zit een natte vinger factor.




Chapter 132
Een andere meetwaarde is de totaal opgenomen energie gedurende bepaalde activiteiten, en het hierbij gebruikte minimale en maximale vermogen. Hiervoor grijp ik terug op de al eerder gebruikte testdocumenten.

De volgende activiteiten zijn gemeten:
  1. Standby test
  2. Print Zwart-Wit Document dubbelzijdig 6 pagina’s met tekstformules en tabellen.
  3. Print Zwart-Wit Picture
  4. Print Kleuren Picture
  5. Scannen dubbelzijdig Zwart-Wit
  6. Scannen dubbelzijdig Zwart-Wit + remove bleed throug en ADF deskew
  7. Kopie dubbelzijdig Zwart-Wit
  8. Kopie Kleuren Picture
Het goed meten van de energie en de vermogens plaatste mij voor een dilemma. Als de energiemeter pas na de start van de printeractiviteit zou starten, en vlak voor het einde van de printeractiviteit zou stoppen, dan zijn de waarden voor het minimaal en maximaal opgenomen vermogen wel betrouwbaar, maar zou niet de volledige energie voor het printen van het document worden meten. Zou vlak voor het begin van printen begonnen worden met meten en het meten pas zou stoppen vlak na het einde van printen dan zou wel de volledige energie worden gemeten, maar niet een betrouwbare waarde voor het minimum en maximumvermogen. Omdat de volledige energie door het lage verbruik toch niet goed was vast te stellen heb ik het accent gelegd op het meten van de vermogens tijdens de activiteit.


Chapter 1321
Als eerste is een standby test gedaan. Uiteindelijk is dit ook de enige test waarbij ik een totaal verbruik heb kunnen noteren. Het verbruik bij de andere tests was te klein om door mijn meter te kunnen worden gemeten.

Standby test



Chapter 1322
Voor de zwart wit document test is het ook in eerdere tests gebruikte sample.doc gebruikt. Dit is een dubbelzijdig document met 6 pagina’s.

De gebruikte instellingen waren:
  1. Dubbelzijdig
  2. normal print quality
  3. plain paper
  4. grey scale



Chapter 1323
Voor de zwart wit picture print is de zwart wit afbeelding bw-test-new-51step.jpg gebruikt.

De gebruikte instellingen waren:
  1. Enkelzijdig
  2. Best print quality
  3. plain paper
  4. gray scale
  5. color enhancement
  6. scaling off


De tweede meting heeft iets langer tijd nodig gehad. Dit kwam omdat de multifunctional bij die test niet kortgeleden gebruikt was en uit een standby stand moest komen. Dit is toch gemiddeld ruim 17 seconden extra om de print te produceren.


Chapter 1324
Voor het printen van een kleuren picture is PDI_Target_ProPhotoRGB.jpg gebruikt.

De gebruikte instellingen waren:
  1. Enkelzijdig
  2. Best print quality
  3. plain paper
  4. color
  5. color enhancement
  6. scaling off


De multifunctional liet het papier een moment drogen, wat de tijdsduur en het lage minimumvermogen verklaard. Bij de laatste meting is deze droogfase overgeslagen en zijn de vermogens te zien die tijdens activiteit nodig zijn.


Chapter 1325
Hierbij is de uitdraai sample.doc 6x ingescand dit zijn 6x 3 pagina’s dubbelzijdig = 18 dubbelzijdige pagina’s.

De gebruikte instellingen waren:
  1. 300x300dpi
  2. 24bit color
  3. A4, 2 sided
  4. rotate image counterclockwise 90 deg



Chapter 1326
Ten opzichte van de vorige dubbelzijdig zwart-wit scantest zijn twee advanced instellingen toegevoegd:
  1. remove bleed through pattern
  2. ADF Auto deskew



Chapter 1327
Sample.doc is een keer dubbelzijdig gekopieerd vanaf de multifunctional zelf, dus zonder tussenkomst PC. Bij deze kopieeropdracht is ook de ADF Auto deskew aangezet. De kopie is gemaakt op normaal papier, maar wel met fotokwaliteit.




Chapter 1328
De PDI_Target_ProPhotoRGB.jpg is drie keer per test met fotokwaliteit enkelzijdig gekopieerd op de multifunctional zelf, zonder tussenkomst PC, verder is ook deze kopieeropdracht gemaakt met ADF Auto deskew aangezet. De kopie is gemaakt op normaal papier.




Chapter 133
Echt veel vertellen deze metingen nog niet echt, om eerlijk te zijn. Een gemiddelde nemen van het minimum- en het maximumvermogen en dit vermenigvuldigen met de tijdsduur is echt te kort door de bocht om een inschatting te maken van het werkelijk verbruik.

Kijken we naar de opgaaf van Brother in haar specificaties....



…dan lijken de test resultaten toch overeen te komen met de gevonden maximale waarden.

Zo is de 29 W situatie eigenlijk alleen voorgekomen op momenten wanneer alle printerfunctie tegelijk worden geadresseerd, bij de dubbelzijdige zwart-wit kopie. Bij de kleuren kopie bottleneckt blijkbaar de verwerking van de data want daar weet de printer niet alle functies zo tegelijk aan te vuren.

Gemiddeld is het energieverbruik tijdens activiteit bij alleen printen of scannen een maximaal vermogen van tussen de 15 en 19 W.

De Stand-by stand en de slaapstand herken ik wat minder. Als de printer actief is (display aan, maar al wel een aantal minuten in rust, dan bevindt het vermogen zich rond de 4.2 W. Gaat daarna de display uit, en begint de led indicator boven de startknop langzaam te knipperen, wat ik als de slaapstand uitleg, dan zie ik het vermogen niet hoger komen dan 1.2 W. Maak ik vervolgens de multifunctional even actief en doe haar vervolgens met de aan/uit schakelaar nadrukkelijk uit, de printer gaat dan hoorbaar uit, en de statusindicator boven de aan/uit knop is niet meer verlicht, dan is het verbruik voor mijn energiemeter niet meer meetbaar, 0.0 W. Deze drie situaties zijn net nog een keer bevestigd, en zijn ook te herkennen bevestigen in de initiële metingen.

Samenvattend zie ik het werkelijke energieverbruik van de multifunctional niet boven de opgegeven waarden uitkomen. In de bedrijfssituatie is dit te verklaren dat Brother de situatie beschrijft dat alle functies actief zijn. Mijn ervaring is deze situatie maar een gedeelte van het werkelijke gebruik is. De afwijkingen gemeten bij de inactieve situaties kan ook te wijten zijn aan afwijkingen van mijn energiemeter. Die afwijking zou echter toe moeten nemen met de gemeten vermogens, en deze vermogens zijn heel laag. Bovendien kenschetste de consumentenbond de meter als juist heel nauwkeurig bij metingen bij laag verbruik. Mogelijk, mogelijk, zijn de opgaven van Brother voor deze situaties toch ook wat aan de pessimistische kant.

Tests Brother MFC-J6930DW 1

Door teacup op maandag 21 mei 2018 20:23 - Reacties (0)
Categorie: Hardware, Views: 2.194

Header_1
1 Inleiding
2 Test setup
3 Resoluties
3.1 A4 formaat
3.2 A3 formaat
4 Gebruikte documenten
4.1 Zwart-wit
4.1.1 Hoge resolutie afbeelding
4.1.2 Word-document met tekst en afbeelding
4.2.3 Pdf-document met verschillende lettertypes
4.2 Kleur
4.2.1 Hoge resolutie afbeelding
4.2.2 Word-document met tekst en afbeelding
4.2.3 Pdf-document met verschillende lettertypes
5 Print- en scankwaliteit
6 Papiersoorten
7 Inkt
8 Tests officedocumenten
8.1 Printen
8.1.1 Zwart-wit
8.1.2 Kleur
8.2 Scannen
8.2.1 Zwart-wit
8.2.2 Kleur
8.3 Kopiëren
8.2 Kwaliteit
8.4.1 Office
8.4.2 Fotos
9 Foto tests
9.1 Printen
9.1.1 Zwart-wit
9.1.2 Kleur
9.2 Scannen
9.2.1 Zwart-wit
9.2.2 Kleur
9.3 Kopiëren
9 Performance
10.1 Printen
10.2 Scannen
10.3 Kopiëren


Header_1
Dit is een aparte blog met detailinformatie over het testwerk gedaan voor de Brother MFC-J6930DW multifunctional review. Deze blog is dus een droge opsomming van testinformatie en details over testresultaten. Interessant voor mensen die interesse hebben in de genoemde multifunctional of zelf met de vraag rondlopen hoe een printer of multifunctional is te testen. Het leek mij verstandig de review niet teveel te belasten met details over hoe is getest. Ook niet alle bevindingen die bij het testen naar voren kwamen hebben de review gehaald. Om die informatie toch een plek te geven heb ik besloten dit in een blog te vangen.

Om eerlijk te zijn is op die nauwkeurigheid van dat vastleggen best wat af te dingen. De tests zijn verspreid over een grote periode gedaan en informatie eenduidig vastleggen is mij niet zo makkelijk gevallen. Zo werd ik menigmaal geconfronteerd met niet eenduidigheden in wat ik zelf had vastgelegd.

De blog is allesbehalve de absolute waarheid van het printertesten. Alsjeblieft nee, tijdens het testen heb ik genoeg voortschrijdend inzicht gehad dat op mijn keuzes het nodige is af te dingen. Zo zullen professionele fotografen veel verder gaan in de interpretatie van kleuren/kleursystemen. Ook de keuze voor bepaalde testdocumenten en tests staat wat mij betreft ter discussie. In een (nog te maken) afzonderlijke blog ga ik nog iets dieper in op de keuze van de testdocumenten.


Header_2
Ofschoon er veel is getest heb ik in de test setup opzettelijk weinig moeite gestoken om de performance zo optimaal mogelijk te krijgen. Op deze manier komen de testomstandigheden in de buurt van wat een realistische gebruikssituatie kan zijn. De multifunctional heeft een netwerkaansluiting (Ethernet 10/100 Mbps) en hangt bij ons aan een bedraad netwerk. Mogelijk zal niet iedere gebruiker deze situatie hebben. Verder is de multifunctional op zolder opgesteld. Bij het testen ben ik er gewoon met een laptop naast gaan zitten. Ons netwerk modem-router, een Experia Box v8 (Arcadyan VGV7519) bevindt zich op de begane grond in de meterkast. De multifunctional is via een Netgear Prosafe GS105 switch en een Netgear Prosafe GS108 switch met de Experia Box verbonden.



De laptop maakte gebruik van het netwerk dat de Experia Box aanbiedt. Het eigen wifi-netwerk van de multifunctional is hiervoor niet ingezet. Interactie tussen laptop en multifunctional vond dus plaats via Wifi, modem-router en 2 switches.

De snelheden tenslotte zijn gemeten met een Lumia 630 (WP8.1) met het Stopwatch app Stopwatch Timer 1.18.3.2.


Header_3
Voor de beeldvorming wat fragmenten van het internet in toelichting op welke print resoluties nodig voor het bereiken van 300 of 600 dpi op A4 of A3 papier.


Header_3_1
Equivalent A4 paper dimensions in pixels at 300 DPI and 72 DPI respectively are: 2480 pixels x 3508 pixels (print resolution) 595 pixels x 842 pixels (screen resolution)

72 dpi (web) = 595 X 842 pixels. 300 dpi (print) = 2480 X 3508 pixels (This is "A4" as I know it, i.e. "210mm X 297mm @ 300 dpi") 600 dpi (print) = 4960 X 7016 pixels. And so forth.


Header_3_2
dpi = dots per inch, in the print. The higher the dpi the finer details / resolution you get. A print in A3 @ 300 dpi needs ca. 4900 by 3500 pixel. With the highest setting (Fuji S 602 ) you get 2800 by 2100 pixel. So Photoshop ( or other software ) has to do the rest in interpolating for you.

Bildanforderungen: JPG-Format, Dateigröße maximal 18 MB, Auflösung für Kalender-Druck in DIN A3 4900 x 3500 Pixel (umgerechnet auf A4 sind 3500 x 2400px auch ausreichend.)


Header_4
Om toch op een structurele manier te testen heb ik online naar documenten gezocht die ik als uitgangspunt kan gebruiken voor print- kopie en scantests. Achteraf bezien was de ene keuze gelukkiger als de andere. Met name om die reden worden ze hieronder kort toegelicht. In een aparte bron wil ik op die document keuze nog apart terugkomen. Misschien een startpunt om met argumenten die keuze nog wat te verbeteren.

Belangrijk in de keuze is dat documenten publiekelijk toegankelijk zijn, of in ieder geval via via zijn te bemachtigen. Zo kunnen anderen met dezelfde documenten testen als de documenten die bij deze tests zijn gebruikt. Zo kan alternatieve informatie ontstaan die door ons als gewone gebruikers is te verifiëren. De normering door het ISO instituut wordt daar door niet minder nuttig, maar is voor gebruikers een black box. We moeten het maar aannemen.

De onderstaande documenten zie ik als een voorzet. Ik ben er zeker van dat jullie met betere, meer universele en houdbare voorstellen komen. Gebeurt dat dan kan die lijst van testdocumenten aangepast of uitgebreid worden. Zodat mensen die zelf eens een printer of multifunctional willen testen zelf niet ver hoeven te zoeken.


Header_4_1
Voor het testwerk zijn de in dit hoofdstuk genoemde afbeeldingen en documenten geselecteerd.


Header_4_1_1

bw-test-new-51step.jpg

Bij de afbeelding levert deze pagina een hele mooie uitleg over hoe het resultaat is te interpreteren.


Header_4_1_2

sample.doc

Het document is beschikbaar gesteld door het IISWC (IEEE International Symposium on Workload Characterization). Het document is bedoeld als template voor het opzetten van een wetenschappelijk artikel. Om die reden bevat het een aardige mix van grafische elementen zoals verschillende lettertypes, tabellen, grafieken en formules. Het document omvat meerdere pagina’s (7) zodat het voor alle enkelbladige en meerbladige tests met Word invoer geschikt is.


Header_4_1_3

MSWSmokeOpulent.pdf

Ook dit pdf-document is een meerbladig (6) zwart-wit document, maar ditmaal met een scala aan font types in verschillende groottes.


Header_4_2


Header_4_2_1

PDI_Target_ProPhotoRGB.jpg

Gballard levert als site de nodige testinformatie voor het testen van beeldschermen en printers. De site is authentiek Amerikaans, daarmee wil ik zeggen dat de opmaak schreeuwerig is en de lettertypes over elkaar heen rollen. Het accent van deze site ligt vooral op hoe kleuren door het besturingssysteem, software en hardware worden geïnterpreteerd. Met name voor Photoshop gebruikers is de site relevant, maar ook voor anderen is ze nuttig om een benul over Color Management Systems (CMS) te krijgen.

Om ook wat foto's te hebben die voldoende grote bitmaps zouden hebben om een A3 oppervlak met 300 dpi beeldmateriaal te vullen moest ik uitwijken naar opnames van Nasa. Nasa heeft een prachtige bibliotheek met ruimtevaart opnames die los van alles het bekijken meer dan waard is. De foto's konden gelijk dankbaar gebruikt worden voor de controles van vlakvulling, want de foto's bezaten veel blauwe lucht. De onderstaande foto's zijn als A3 formaat geprint:
  • 201108050005HQ Lancering van een Atlas V raket, Cape Canaveral, 5 augustus 2011
  • s32-s-058 Lancering van de space shuttle Columbia vanaf Kennedy Space Center op 9 januari 1990
  • KSC-20170322-PH_SWW01_0046 Een indruk achterlatende opname van de "Vehicle Assembly Building’s High Bay 3", Kennedy Space Center. De opname is van 22 maart 2017.

Header_4_2_2

tf06206291.docx

Microsoft biedt voor haar Office software ook veel templates die als start kunnen dienen voor een eigen document. Een meerbladige template voor een newsletter is als voorbeeld uitgekozen. Om eerlijk te zijn had ook een van de tientallen andere opties kunnen zijn. Omdat printperformance het accent had is voor een rechttoe rechtaan voorbeeld gekozen.


Header_4_2_3

tf06206291.pdf

Van het bovengenoemde Word document is geconverteerd naar om zo ook het relatief verschil tussen officedocumenten en publicatie formaten als pdf te kunnen meten.


Header_5
Bij alle tests is uitgegaan van een normale scan en printkwaliteit. Dit is een keuze geweest om het toch al grote aantal tests een beetje binnen de perken te houden. Voor gangbare documenten is een normale printkwaliteit een realistische usercase. Voor tekstdocumenten is normaal trouwens zeker afdoende. Alleen de hoge resolutie prints zijn met de beste printkwaliteit geprint. Als je met de multifunctional een foto uitprint, dan zal een gebruiker geen andere kwaliteit kiezen.


Header_6

Voor het meeste scannen, printen en kopiëren is 75 grams standaard printer papier gebruikt (Albert Heijn, omdat het even zo uitkwam).

Voor grafische en foto prints is het Brother PB71 papier gebruikt in zowel A4 als A3 formaat.


Header_7
Bij het testen is alleen gebruik gemaakt van de originele Brother inkt. Hierbij zijn de kleinere cartridges gebruikt (alle 550 pagina's conform ISO/IEC 24711) :
  • LC-3217C – cyaan
  • LC-3217M – magenta
  • LC-3217Y – geel
  • LC-3217BK – zwart
Ook grotere cartridges, iets voordeliger in het gebruik, zijn verkrijgbaar (behalve de zwart printen alle kleuren 1.500 pagina's conform ISO/IEC 24711):
  • LC-3219XLC cyaan
  • LC-3219XLM – magenta
  • LC-3219XLY – geel
  • LC-3219XLBK – zwart (Print ongeveer 3.000 pagina's)

Header_8


Header_8_1
Bij de snelheidstests is een normale printkwaliteit gekozen. Voor normale documenten is dit een waarschijnlijke keuze die voor de meesten van ons relevant is. Voor deze prints is ook standaard papier gekozen en worden documenten op ware grootte afgedrukt.

Voor het printen van de Word documenten is Word 2016 gebruikt:
Gebruikte Word versie

Voor het printen van de Pdf documenten is PDF X-change viewer gebruikt:


Bij printen vanuit Word is het goed om te realiseren dat de instellingen in Word prefereren. Het aanpassen van printer properties heeft dan dus minder zin, omdat die daarna weer worden veranderd door de word instellingen (denk hierbij aan bijvoorbeeld bladgrootte).

Garantie dat je altijd A4 print is er dus niet. Zo wordt in Word de papiergrootte bepaald via de layout van het betreffende document. In Word is een dergelijke layout nog aanpasbaar, met een pdf-document dat is voorbereid voor een Letter formaat is dit niet aan te passen en zal bij iedere print voor A4 moeten worden gekozen.

In antwoord op de vraag of ik nog last heb gehad van vastlopers kan ik antwoorden dat in normaal gebruik dit niet is voorgekomen. Ik hoor de volgende vraag van jullie al terug: “definieer normaal gebruik”. Met vers papier en de gewone Brother inkten heb ik geen vastlopers gehad. Waar ik mijzelf wel wat schuldig aan heb gemaakt is dat ik bij de vele snelheidstests papier meermalen door de multifunctional haalde. Ondanks dat het papier tussen die meerdere gangen ook wel een of meer dagjes kon drogen had de inkt toch een soort verzadigend effect. Dit deed het papier makkelijker krullen en vastlopen.

Het bovenstaande gaf mij nog wel de gelegenheid om kennis te maken met een ander aspect aan de multifunctional, de vastgelopenpapierverwijderprocedure.

Via de display werd ik netjes door het proces begeleid, net als de kopieerapparaten dat bij mij op het werk dat doen. De multifunctional begeleidde mij met instructies op de display netjes hoe ik op zoek moest gaan naar vastgelopen papier. Bij het verwijderen van de lade, het openen de ADF en scan unit en het openen van een klep aan de achterzijde moet de toegang verschaffen. Dit verliep goed en ik kon het papier met weinig moeite verwijderen.

Nu zijn het weer toevoegen van lades en het sluiten ADF en scan unit functionele dingen die je als vanzelfsprekend doet….. En eigenlijk is het sluiten van die achterklep ook wel functioneel…… De achterklep is nodig om het papier vanuit de lade door de 180 graden bocht heen te begeleiden. De klep bevindt zich echter aan de achterzijde... en dus uit het oog. De klep werd daarom meerdere keren door mij vergeten. Gevolg hiervan was dat het papier aan de achterzijde uit de multifunctional kwam, niet wetend waar het verder heen moest….. Een sensor die signaleert dat die klep nog open stond zou hierbij helpen. Toch ben ik mild over dit gemis als ik zie wat ik krijg voor het geld.


Header_8_1_1


Header_8_1_2
Om een zo natuurgetrouw resultaat te krijgen is voor natuurlijke kleuren gekozen. Alternatief voor die keuze was een instelling voor wat meer felle kleuren.



Header_8_2
Voor het pdf-document is pdf-A als type gekozen, om toch ook nog wat attributen (metadata) aan het document zouden kunnen worden toegevoegd voor archivering. Zoals op het plaatje hieronder is te zien zijn er nog genoeg pdf smaken als optie over.



Bij het Word document maakte de onderstaande dialoog mij duidelijk hoe Brother de conversie van de office-documenten heeft aangepakt. In plaats van de conversie te integreren in de eigen software waardoor licentiekosten betaald moet worden bij ieder verkocht product heeft Brother de conversie uitgevoerd als een webservice. Om mensen er bewust van te maken dat hun gescande informatie het internet op gaat is dus de dialoog nodig. Voor particuliere kopers is dit best een interessante opzet. Voor een beperkt budget wordt een machine geboden die echt heel veel kan.



Bij mijn werkgever voeren wij ook in batch servers document conversies uit, en hiervoor zijn wel Microsoft-server licenties nodig. Nu zijn die voor mijn werkgever verdisconteerd in het Enterprise contract met Microsoft. Wel kan ik mij voorstellen dat zou mijn werkgever webservices voor conversie aanbieden dat dit wel invloed zal hebben op hoe Microsoft tegen deze licenties aankijkt. Weten doe ik dat echter niet.

Voor bedrijven is de webservice nog wel een punt van afweging. Informatie gaat op deze manier wel buiten de bedrijfsmuren. Of deze oplossing geschikt is voor intellectueel eigendom gevoelige informatie valt te bezien.

Voor de dubbelzijdige documenten wordt de optie 2-sided scanning geactiveerd. Bij 2-sided scanning wordt zowel de scanner in de deksel als de scanner in de multifunctional behuizing gebruikt. Zo kan gelijktijdig de boven- en onderkant van een blad worden gescand


Header_8_2_1
Voor de pdf- en Word documenten is een resolutie van 200x200 dpi gebruikt voor een realistische meting. Helaas is voor het scannen van grijstinten Gray Error Diffusion gekozen. Achteraf was True Gray een betere keuze geweest.

Als zwart-wit documenten zijn een font test document (pdf) en een onderzoekstemplate (MSWord) gebruikt.

Het pdf document bevat allerlei fonts in verschillende groottes. Het MSWord document bevat een tekst in kolommen met een enkele grafiek en tabel. Voor de performance metingen zijn de documenten met normale nauwkeurigheid uitgeprint en vervolgens ingescand.




Header_8_2_2
Net als bij de zwart-wit documenten is voor de pdf en Word documenten een resolutie van 200x200 dpi gebruikt en wordt een 24 bits kleurdiepte gebruikt.

Voor de kleurentests met Word data was het gebruikte document een template voor een nieuwsbrief. Grote kleurvlakken, dikke titels en foto's wisselen elkaar in de template af. Verzachtende omstandigheid was wel dat deze documenten met een normale kwaliteit zijn geprint. Met de grote duidelijke vlakken, lettertypes en titels zou deze kwaliteit geen probleem moeten zijn. Op de foto's in de documenten moeten we minder kritisch zijn, die zouden voor een goed resultaat met een hogere kwaliteit moeten worden ingescand.

Voor het kleuren PDF document is de test newsletter, die ook is gebruikt als Word kleuren document test, omgezet naar PDF formaat.

Net als bij de enkelzijdige kleurdocumenten is voor de dubbelzijdige pdf en Word documenten een resolutie van 200x200 dpi gebruikt. En wordt een 24 bits kleurdiepte gebruikt.




Header_8_3
Bij een opdracht direct van de multifunctional vindt het scannen en printen parallel plaats. Of preciezer gezegd: is het eerste blad gescand, dan wordt met printen begonnen. Bij een opdracht van de computer is dit sequentieel. Eerst wordt dan alles gescand, daarna pas start het printen.






Header_9
Behalve bij de performance tests, waarbij foto’s ook op een normale kwaliteit zijn geprint, is bij het printen van zwart wit en kleurenafbeeldingen vooral gestuurd op de kwaliteit. De resultaten van de performancetests diende op zijn best als een referentiekader voor de andere prints.

Zodra is vermeld dat PB71 fotopapier is gebruikt, dan mag je aannamen dat voor de toevoer hiervan in de multifunctional gebruik is gemaakt van de multi purpose tray (mp-tray). Ook weer omdat die het beste printresultaat oplevert.

Ook bij deze tests is eerst geprint, en zijn vervolgens deze printresultaten gescand.


Header_9_1
Lade 1 had een probleem met het transporteren van het fotopapier, ondanks dat het advies was opgevolgd om voor het beter langs elkaar glijden een vel extra in de bak te leggen. Het extra vel wordt trouwens door Brother netjes extra in haar verpakkingen meegeleverd. De tractie die grip op het papier moest krijgen was niet goed in staat om het papier te verplaatsen. Uiteindelijk moest ik het met kracht terugtrekken om de impasse te doorbreken. Op de achterkant van het papier waren mede hierdoor de aangrijppunten van de tractie duidelijk zichtbaar.

Mogelijk dat met wat handigheid het uiteindelijk wel zou zijn gelukt om fotopapier vanuit de lade te voeden. Ik zag alleen niet het punt om hierin moeite te stoppen als de multifunctional ook een mooie multi purpose tray aan de achterzijde heeft. Glossy fotopapier gaat vanaf nu altijd via die multi purpose tray. Het papier is te duur om krampachtig aan het ladegebruik vast te houden. Vanuit de mp-tray verloopt voeding prima, de zwaartekracht helpt ook een beetje mee. Hiernaast hoeft het papier minder te buigen omdat het niet 180 graden rond een rol wordt getrokken. Bijkomend voordeel is dat het papier in de mp-tray niet op zijn gevoelige laag hoeft te liggen.


Header_9_1_1




Header_9_1_2

Verder is gekozen om een zo natuurgetrouw resultaat te krijgen voor natuurlijke kleuren gekozen. Alternatief voor die keuze waren wat meer felle kleuren. In de controlcenter software is dit in een properties dialoog van de photo print optie mee te geven.






Header_9_2
Voor het scannen van afbeeldingen naar jpg-formaat is een resolutie van 300x300 dpi gebruikt voor een standaard scan. Voor de hoge kwaliteitsscans zijn resoluties van 300x300 dpi, 600x600 dpi en 1200x1200 dpi gebruikt.

Bij 1200 dpi hoor je de aandrijving veranderen ten opzichte van 300 en 600 dpi. In de 3e 1200 dpi pass hoorde ik de aandrijving een moment onderbreken. Mijn interpretatie is dat het printergeheugen vol is geweest.

De HQ postfix slaat op het optimaliseren van het resultaat op een goede kwaliteit in plaats van op een niet te groot bestand. Het doel bij deze tests was kijken wat voor kwaliteit de multifunctional kan leveren. De slider bij de optie File Size Properties werd dus helemaal naar rechts geschoven.




Header_9_2_1
Bij de test voor het produceren van een enkelzijdige jpg-afbeelding is de zwart wit afbeelding bw-test-new-51step.jpg gebruikt. Deze afbeelding is in hoge resolutie geprint, zodat in die bewerkingsstap zo min mogelijk ruis wordt toegevoegd.



Om iets over de nauwkeurigheid te kunnen zeggen is gefocused op een uitsnede uit deze afbeelding (zie rode omkadering):






In de controlcenter afbeelding hierboven is te zien dat de File Size Priority op large (File) staat. Zo wordt een zo groot mogelijke kwaliteit geproduceerd.

Om goed grijstinten te kunnen scannen is in dit voorbeeld wel voor True Gray gekozen. In veel gevallen is echter Gray Error Diffusion gekozen.


Header_9_2_2
Bij de test voor het produceren van een enkelzijdige jpg-afbeelding in kleur is de afbeelding PDI_Target_ProPhotoRGB.jpg gebruikt. Deze afbeelding is in hoge resolutie geprint, zodat in die bewerkingsstap zo min mogelijk ruis wordt toegevoegd. Gebruik is gemaakt van de originele Brother inkten en van Brother PB71 fotopapier.






Header_9_3
Helaas heb ik ook bij het kopiëren vanaf de PC nog lang met Gray Error Diffusion gewerkt. Later bleek dat True Gray toch echt de beste instelling is om grijs ook goed als grijs te kopiëren.



Vanaf de multifunctional kon trouwens helemaal geen geen invloed worden uitgeoefend op de wijze waarop grijstinten worden afgehandeld. Wordt met de multifunctional een zwart-wit kopie gemaakt, dan lijkt het apparaat toch ook een soort Gray Error Diffusion uit te voeren.


Header_10
In dit hoofdstuk de resultaten van de boven beschreven tests.


Header_10_1



Bij de enkelzijdig zwart wit tests heb ik getracht een onderscheid te maken tussen een 1st page test en een test waarbij de multifunctional echt vanuit idle actief moest worden. Aan de wisselende resultaten is af te leiden dat het reproduceerbaar vanuit een idle situatie testen niet zo makkelijk was. Wel is te concluderen dat het uit idle moeten komen de responstijd van de multifunctional bijna verdubbelt.

Los van het starten uit de idle toestand kost de eerste pagina afdrukken altijd iets meer tijd dan de opvolgende pagina’s. Zo beslaat sample.doc uit 7 pagina’s. Worden alle pagina’s afgedrukt, dan is de gemiddelde afdruktijd per pagina 3,2 seconden, meer dan een halvering van het niet idle 1st page resultaat. Het pdf-document telt 6 pagina’s. Bij dit document komen we in de multipage test uit op 4 seconden per pagina. Een iets minder grote verkorting van tijdsduur dan bij het printen van Word.

Ook opmerkelijk is het verschil in tijd tussen het afdrukken van een zwart-wit afbeelding in een standaardkwaliteit en een hoge kwaliteitsafdruk. Een hoge kwaliteitsafdruk duurt ruim 25 keer langer.



Ook bij het afdrukken van een kleurenafbeelding is het verschil tussen normale en beste kwaliteit groot, naar niet zo groot als bij de zwart-wit afbeelding. Een hoge kwaliteitsafbeelding wordt bijna 13 keer langzamer afgedrukt dan een standaard kwaliteitsafbeelding. Ook bij deze getallen heb ik de indruk dat de driversoftware geoptimaliseerd lijkt voor het afdrukken van kleur. Voor het referentiekader is er ook nog een testje gedaan met gebruik van de fijne kwaliteit in plaats van de beste kwaliteit. Met fijne kwaliteit win je een kwart van de tijd ten opzichte van beste kwaliteit. Ik zou voor beste kwaliteit gaan als het mooi moet zijn. Wachten moet je toch al.

Ten opzichte van zwart wit zijn de eerste pagina tests iets langzamer. Dit geldt zowel voor tekst als voor afbeeldingen.

De drie laatste tests zijn grote kleuren afbeeldingen van NASA die groot genoeg zijn om een A3 met 300 dpi te beprinten. Deze afdrukken zijn de king of the hill in afdruktijd. Het kost je dus rond de 7 minuten om een A3 met beste kwaliteit af te drukken.



Bij de dubbelzijdige afdrukken zijn de hogere kwaliteit afdrukken achterwege gebleven. Bij 1st page tests zijn weer een voor en achterzijde getest. Dat de twee zijdes per zijde vlotter gaan dan de ene zijde bij de enkelzijdige first page tests mogen we inmiddels wel logisch noemen. Het versturen van de opdracht vanuit de computer en de verwerking van de data kan als activiteit over twee pagina’s worden verdeeld.

Het dubbelzijdig uitdraaien van een Word document is bijna anderhalf keer langzamer dan bij het enkelzijdig uitdraaien ervan. Een pdf-document dubbelzijdig afdrukken gaat ook langzamer dan enkelzijdig, maar een tikje vlotter dan een Word document.



Het dubbelzijdig afdrukken in kleur wel duidelijk langzamer dan enkelzijdig afdrukken, maar ook nu is het verschil minder groot. Het Word document (multipage) drukt 30% langzamer af, het pdf-document drukt bijna 2 keer langzamer af. Word documenten hebben al meer tijd nodig om te verwerken, mogelijk kan de multifunctional dit verwerken en afdrukken meer parallel doen waardoor de relatieve tijdstoename van kleur ten opzichte van zwart-wit meevalt.


Header_10_2



De eerste twee tests zijn single page tests waarbij werd gescand naar of een *.docx bestand of naar een *.pdf bestand. Zoals toegelicht wordt de scan van het Word document met een netwerkverbinding naar Brother gestuurd. Bij deze eerste test is te zien wat dit voor de tijdsduur van de opdracht betekend. De opdracht voor het Word bestand duurt ruim 4 keer langer dan de scan van een vergelijkbaar document naar een pdf-bestand.

Bij de enkelzijdige picture scans, of ze nu gemaakt zijn met de multifunctional zelf of in samenspel met een pc, is te zien dat de tijd toeneemt met de oplopende resolutie. De tests waarbij de scan werd gestart vanaf de multifunctional duurden langer dan de scans die vanaf de computer waren gestart. Dit verbaasde mij, omdat ik verwachtte dat een scan direct op de multifunctional uitgevoerd wordt het snelste zou zijn. Dit omdat er niet eerst een opdracht van de pc nodig is. Blijkbaar is de pc sneller in het aansturen van de multifunctional dat dat ze dat zelf kan.

De laatste twee tests zijn multipage tests, waarbij werd gescand naar of een *.docx bestand of naar een *.pdf bestand. Bij deze test zien we dat het verschil in tijdsduur bij multi page documenten nog verder oploopt. De opdracht voor het Word bestand is ruim 6 keer langer bezig dan de scan van een vergelijkbaar document naar een pdf-bestand.



Om bij de tests met de kleurendocumenten de verschillen tussen Word en pdf resultaten iets preciezer te bepalen is voor beide bestandsformaten hetzelfde document aangeboden. Het verschil is nu bij de single page tests een ruime factor 2, en bij het multipage document bijna een factor 3. Dat het geteste document minder tekst bevatte kan ik als enige reden voor de kleinere verschillen aandragen. Merk op dat de verschillen in tijdsduur tussen zwart-wit en kleur voor pdf kleiner zijn dan voor Word.

Ook bij de kleurenscans wordt het logische beeld bevestigd dat hogere resolutie een langere scantijd oplevert. Opmerkelijk vond ik nog wel dat de 600DPI resolutie 600DPI resolutie multifunctional scan een tikje sneller was in vergelijking met de scan met de gelijke resolutie gedaan in samenspel met de pc.



Alle dubbelzijdige scans zijn in samenspel met een pc gedaan. De opdracht is dus vanuit de pc gegeven. Voor de 1st page scans twee zijdes gescand.

Was sample.doc al een heftig document bij de enkelzijdige zwart-wit scans. Bij dubbelzijdig gaat er nog eens een derde deel van de tijd bovenop. Gek genoeg werd de variatie in de resultaten kleiner. Misschien ging het meten mij inmiddels wat beter af. Die extra tijd kunnen we alleen maar terugvinden in de tijd die het printmechanisme nodig heeft om dubbelzijdig te printen. Het oversturen van de opdracht en het verwerken van de data door de multifunctional moeten als constante factoren worden beschouwd.



Het kleurendocument is ook bij dubbelzijdig scannen voor de tijdsduur vergevensgezinder. Het malle is dat dit document dubbelzijdig sneller scant dan enkelzijdig. Voor mij duidt dit op optimalisaties in de driversoftware voor dubbelzijdig scannen en misschien voor het scannen van kleur. Bedenk toch ook dat de zwart-wit en kleurenbronnen flink van elkaar verschillen. Door de grote vlakken is het kleuren document mogelijk wat minder intensief om te scannen.


Header_10_3

Kopiëren kon met alleen de multifunctional zelf gebeuren of weer in samenspel met een computer. De picture kopieeracties vonden alle plaats vanuit de computer. Bij tests met officedocumenten is bij de test vermeld of het vanuit een computer of vanuit de multifunctional is gestart.



Kijken we naar de kopieersnelheid van de enkelzijdige zwart-wit tests dan valt op dat een kopieeractie gestart vanuit de multifunctional flink minder tijd kost dan een gestart vanuit de computer. De multipage test duurde maar een kleine 60% van de tijd, bij de 1st page test was het een nog dramatischer ruime 40% van de tijd. Een van de belangrijkste redenen voor dit verschil was dat een opdracht afkomstig van de multifunctional zelf parallel wordt gescand en geprint. Bij een opdracht van de computer gebeurt het scannen en printen achter elkaar. Eerst wordt dan alles gescand, daarna pas wordt er geprint.

Het grote verschil in kopieertijd van van een zwart wit afbeelding wanneer die op normale of beste kwaliteit worden afgedrukt herkennen we wel van de printtests. De beste kwaliteit afdruk nam ruim tien keer meer tijd in beslag. Dat dit tijdsverschil minder was dan gemeten bij het printen kwam doordat de normale kwaliteit kopie bijna drie keer meer tijd in beslag nam.



De enkelzijdige kleurkopie test bevestigen en versterken het beeld dat ontstond bij de zwart-wit tests. Bij de first page test had de multifunctional bij het zelf geven van de kopieeropdracht maar 30% van de tijd nodig dan dat ze de opdracht van een computer had binnengekregen. Bij de multipage test had de multifunctional voor het zelf afwikkelen van de opdracht maar 45% van de tijd nodig.

Tussen het kopiëren van een kleuren origineel en het kopiëren van een zwart-wit origineel bevond zich bij de beste kwaliteitsinstelling geen verschil in snelheid.



Bij de dubbelzijdige tests, typische office tests, is vooral ingezoomd op het snelheidsverschil tussen een zelfstandige multifunctional en een test die is aangestuurd door een pc. Bij een dubbelzijdige kopie (dubbelzijdig origineel naar dubbelzijdige kopie) worden de verschillen gemeten bij de enkelzijdige tests wat gelijkgetrokken. Dit heeft te maken met de tijd die het scanmechanisme nodig heeft om een eerste dubbelzijdige pagina te scannen. Deze limiet schuift de start van het printen van de eerste pagina naar achteren. Het voordeel van de parallelle verwerking wordt dus minder groot. De zelfstandige multifunctional had in de 1st page test 70% van de tijd nodig van de multifunctional die werkte in opdracht van een computer. Bij de multipage test was dit 74%.



Bij de kleurafdrukken was het verschil tussen een zelfstandige multifunctional en een door een computer aangestuurde multifunctional voor de 1st page test 78% en voor de multipage test 64%. Het kleuren document was eenvoudiger dan de zwart wit documenten.

In MFC-J6930DW testblog deel 2 gaat dit testverslag verder en wordt ingegaan op de kwaliteit.