Tests Brother MFC-J6930DW 2

Door teacup op maandag 21 mei 2018 21:41
Categorie: Hardware, Views: 1.162

Header_1

11 Resultaten office tests
11.1 Zwart-wit
11.1.1 Word documenten
11.1.2 Pdf-documenten
11.2 Kleur
11.1.1 Word documenten
11.1.2 Pdf-documenten
11 Resultaten foto’s
12.1 Zwart-wit
12.2 Kleur
12 links


Header_11

Dit deel 2 van de MFC-J6930DW testblog is een voortzetting van MFC-J6930DW testblog deel 1. In dit gedeelte wordt ingegaan op de kwaliteit van de print- en scanresultaten. De testblog is ontstaan voor het beschrijven van tests die zijn gedaan in het kader van het schrijven van een review over de Brother MFC-J6930DW multifunctional.


Header_11_1

Om een indruk van de kwaliteit te geven die met een normale nauwkeurigheid is te bereiken hieronder enkele samples.

Bij de Word scan is dus eerst een origineel Word document uitgeprint met een normale nauwkeurigheid en een resolutie van 200x200 dpi (zie printen) gescand, waarbij het resultaat is geconverteerd tot een Word document. Dit resultaatdocument is vergeleken met het brondocument. Het document was een template voor een wetenschappelijk verslag. In deze template was een grafiekje, een tabel en wat email en web verwijzingen verwerkt.

zwart-wit grafiekje bronzwart-wit grafiekje Word resultaat 1zwart-wit grafiekje Word resultaat 2zwart-wit grafiekje Word resultaat 3


Hierboven zijn daarvan enkele samples te zien. Links het brondocument, rechts de kopie. Wat mij opviel is dat de fonts in de kopie een halve fontgrootte groter werden (van 8 naar 8.5, van 10 naar 10.5). Dit is ook te zien aan hoe de tekst zich uitlijnt. Deze vergroting van het font leek in de meerdere tests systematisch te zijn.

Verder is te zien dat het grafiekje door de scansoftware terecht als plaatje is geconverteerd. De randen van het grafiekje zien iets rafeliger. Dit is natuurlijk ook een gevolg van de gebruikte normale resolutie van 200x200 dpi. Een document met grafische elementen rechtvaardigt dus al vlot een iets hogere resolutie.

Kijk ook naar de misinterpretatie van de units op de liggende as. Die misinterpretatie gedroeg zich trouwens als ruis, getuige de verschillende resultaten in de verschillende samples. In de bron zijn de units op de liggende as trouwens deel van het plaatje, in de doeldocumenten zijn ze losstaande liggende tekst.

Verder vielen soms elementen uit de tekst weg. Zo valt in het tweede sample de de string Fig. 1 in het onderschrift van de grafiek weg.

Ook met weblinks wist deze conversie zich weinig raad. De software heeft blijkbaar geen trigger om na een http:// substring een weblink te herkennen. Het lukt wat beter, als weblinks of Email adressen netjes tussen haakjes staan. De kopie markeert dan zelfs als het origineel dat niet doet.

korte zwart-wit tekst met weblink bronzwart-wit tekst met weblinks bronkorte zwart-wit tekst met weblink resultaat 1zwart-wit tekst met weblinks Word resultaat 1korte zwart-wit tekst met weblink resultaat 2zwart-wit tekst met weblinks Word resultaat 2


En met tabellen weet de software ook vaak geen raad. Het malle is dat het soms ook helemaal goed lijkt te gaan. Dit zou iets kunnen zeggen over de reproduceerbaarheid waarmee de multifunctional in staat is te scannen. Hierbij neem ik aan dat de softwarematige conversie consistent gedrag vertoont.

zwart-wit grafiekje bronzwart-wit tabel Word resultaat 1zwart-wit tabel Word resultaat 2zwart-wit tabel Word resultaat 3


Om toch zorgvuldig te zijn is ook gekeken of met het afdrukken met betere kwaliteit en het scannen met hogere resoluties een positief effect heeft op hoe de conversiesoftware de scans kan interpreteren. Om dit te testen is het bestand in de fijne kwaliteit afgedrukt en in 600x600 dpi gescand. Ook is nog een afdruk gemaakt met de beste kwaliteit. Dit document is met een resolutie van 600x600 dpi gescand. Opnieuw vergelijken we de resultaten van de grafiek en de tabel.

zwart-wit grafiekje Word resultaat 4zwart-wit grafiekje Word resultaat 5


Bij de grafieken lijkt een verslechtering op te treden. Wat opvalt is dat bijna iedere scan uniek lijkt te zijn. De interpretatiefouten die de software maakt bij het vertalen van deze grafiek naar een object in een Word document worden daarmee bijna willekeurig.

zwart-wit tabel Word resultaat 5(fine)zwart-wit tabel Word resultaat 6(best)


Bij de tabellen is de beeldvorming wat positiever. Er is een verschil te zien in wat de software lijkt te kunnen interpreteren. Griekse letters, zoals die in formules worden gebruikt lijken alleen een brug te ver. Zou een document als dit goed moeten worden gescand dan moet de gebruiker met sectoren kunnen aangeven wat als afbeeldingen en wat als tekst moet worden gescand. Die mogelijkheid wordt niet geboden.


Header_11_1_2
Ook in normale nauwkeurigheid van 200 x 200 dpi weet de scanner dit goed gelijkend en functioneel in te scannen. Links zie je het bronbestand en rechts de gescande afdruk. Natuurlijk ontstaat er met de afdruk- en scanstappen beeldruis:

zwart-wit tekstfonts bronzwart-wit tekstfonts Pdf resultaat


Die ruis is natuurlijk een keuze. Voor tekstdocumenten is de normale instelling goed genoeg. Normal zou een functioneel en leesbaar resultaat op moeten leveren. Hierbij wordt wel uit gegaan van slechts een enkele conversie. Met het printen en het scannen op normale nauwkeurigheid beslaat deze test 2 conversies, ieder met zijn eigen ruis. Laat duidelijk zijn dat de multifunctional beter kan, als je haar de tijd daarvoor geeft.

Ook bij de pdf-resultaten is gekeken of er een positief effect is wanneer de het pdf-bestand met een betere kwaliteit wordt afgedrukt en met een hogere resolutie wordt gescand. Om dit te testen is het bestand in de Fine kwaliteit afgedrukt en in 300x300 dpi gescand. Ook is nog in de beste kwaliteit afgedrukt. Dit document is met een resolutie van 600x600 dpi gescand.

zwart-wit tekstfonts resultaat 300dpi finezwart-wit tekstfonts resultaat 600dpi best


Uit deze twee documenten blijkt dat de stap tussen 200 dpi, normaal en 300 dpi, fijn best groot is. Het onderscheid tussen 300 dpi, fine en 600 dpi best is klein te noemen en voor praktisch gebruik weinig waarde toevoegen. Het is een persoonlijke afweging of 200 dpi goed genoeg is of dat documenten met 300 dpi toch als prettiger worden ervaren.


Header_11_2


Header_11_2_1
Op andere vlakken dan het eerder besproken zwart-wit document bleek dit document ook een uitdaging om een MSWord *.docx kopie van te produceren.

Zo zijn de titel en hoofdstukaanduidingen van het document niet goed te reproduceren. Nu heb ik begrepen dat OCR op titels uitvoeren op zich een uitdaging is. De Brother software is hierop geen uitzondering. Sommige letters in de titel vielen weg of werden verkeerd gekozen. Ook was het font in het origineel (Impact 80) vervangen door Arial (86.5).

kleur opmaak bronkleur opmaak Word resultaat


Voor de hoofdstukaanduidingen was de tekst wel in orde, maar was het font verschillend (Verdana 17 in plaats van Impact 22). Werd een kop verwerkt in een gekleurd testblok dan werd het door de scan als een plaatje geÔnterpreteerd en was de tekst niet meer editeerbaar.

kleur tekstblok bronkleur tekstblok Word resultaat


Ook in in de afbeelding van de titel is vast te stellen dat de kleur niet goed is gekopieerd.
In de andere tekst waren verschillende formaten Arial gebruikt. Sommige kwamen overeen met het bron document, sommige niet. Wat mij verder opviel was dat de opbouw van de tekstvelden soms veranderde, en dit gebeurde niet altijd even logisch:

kleur opmaak bronkleur opmaak Word resultaat


Ook ging soms de indeling wat aan de haal. Zo kwam de datumaanduiding van de newsletter links in plaats van rechts terecht.


Header_11_2_2
Ook bij de PDF documenten werd de kleur geconverteerd, maar de indeling bleef overeind. Ook bij deze resultaten moeten we ons realiseren dat de documenten met een normale precisie en 200 dpi resolutie zijn geprint. En deze prints zijn weer gescand.

kleur opmaak bronkleur opmaak Pdf resultaat


kleur tekstblok bronkleur tekstblok Pdf resultaat


kleur tekstblok bronkleur tekstblok Pdf resultaat


De normale kwaliteit verklaart tenminste het niet effen zijn van de kleurvelden en de dikke letters.


Header_12
Bij het bekijken van de resultaten valt mij op dat de dubbele bewerking van het printen en weer opnieuw scannen eenvoudig laat zien of een multifunctional in staat is om fijne patronen en kleuren te reproduceren. Hieronder de resultaten van de opeenvolgende scans.


Header_12_1
Eerst is een zwart-wit afdruk gescand met verschillende resoluties. De afdruk was een hoge kwaliteitsafdruk, maar voor het referentiekader is ook een lage kwaliteitsafdruk als bron meegenomen. Deze afdruk was gemaakt bij de snelheidstests en was daarbij op normale kwaliteit was afgedrukt. Hieronder zien jullie de originele afbeelding met een detail daaruit dat verder is vergeleken. De resultaten van deze vergelijking zien jullie verderop.

bw-test-new-51step


Allereerst de scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de pc is verstrekt. Om de kwaliteit te kunnen vergelijken focussen we op een bepaald deelgebied in de afbeelding, het afbeeldinkje met het bankje, dat hierboven met rood is aangemerkt.

bw-test-new-51step_600_fragment.


Het eerste resultaat is een 300dpi afbeelding van een origineel dat met normale kwaliteit was afgedrukt op standaard papier.

De andere afbeeldingen zijn scans van de hoge kwaliteitsafdruk op fotopapier met de respectievelijke resoluties 300, 600 en 1200dpi.

zwart-wit MQ-PC 300dpi resultaatzwart-wit HQ-PC 300dpi resultaatzwart-wit HQ-PC 600dpi resultaatzwart-wit HQ 300dpi resultaat


Vervolgens de scanresultaten vanaf de multifunctional zelf, waarbij de pc-software niet als tussensluis fungeert. Dit keer alleen met de hoge kwaliteitsafdruk op fotopapier. De afbeeldingen hadden voor mij een lichte groene zweem. Op de multifunctional zelf is minder te beÔnvloeden hoe de afbeelding met grijstinten tot stand komt. De groenzweem doet vermoeden dat dit default niet op de True Gray manier gebeurt die bij de pc-software mogelijk is.

zwart-wit HQ-MF 300dpi resultaatzwart-wit HQ-MF 600dpi resultaat


Bij het maken van de zwart wit scans is vooral gebruik gemaakt van de instelling Gray error diffusion. Bij deze optie neemt de multifunctional de vrijheid om grijstinten (mede) te emuleren met de vier kleuren die tot haar beschikking staan. Voor zwart wit afbeeldingen is meer nuance te verwachten van een alternatieve instelling, True Gray. Deze laatste optie zou tot meer exacte grijstinten leiden, omdat gekozen kan worden uit 256 variaties.

Om deze laatste instelling te checken is ook met deze True Gray setting de hoge kwaliteitsafdruk opnieuw gescand. Hieronder zien jullie de resultaten van twee True Gray scans op respectievelijk 300 en 600 dpi.

Als ik deze afbeeldingen vergelijk met de eerdere afbeeldingen kan ik positief zijn over de korrel van de True Gray afbeeldingen. Mogelijk zorgt de betere benadering van de grijstinten ervoor dat de software minder naar dither (raster) technieken hoeft te grijpen om die te benaderen. Resultaat: een fijnere korrel. Ook is het risico op kleurzwemen inderdaad geŽlimineerd. Waarvan ik meer had verwacht was de dynamiek in de afbeelding. Ondanks de licht grovere korrel en groenzweem heedt de 600dpi afbeelding gemaakt met de multifunctional zelf meer dynamiek dan de 600dpi true gray afbeelding. Uitgemaakte zaak is wel dat de Gray error diffusion voor het maken van zwart wit afbeeldingen beter kan worden genegeerd.

zwart-wit HQ-PC 300dpi true gray resultaatzwart-wit HQ-PC 600dpi true gray resultaat


Het laatste resultaat is een verificatie met een gefotografeerde afdrukken van het uitgeprinte origineel en van de ingescande copie van dit origineel. Bij dit laatste exemplaar is de afbeelding dus 2 keer door de multifunctional heen gehaald. De enige correctie die op deze laatste twee samples is losgelaten is een correctie van de witbalans. Omdat deze laatste twee afbeeldingen foto’s van de geprinte exemplaren betreft, en geen scans verliezen we wat contrast in de afbeelding.

De bruine kleur van de laatste kopie afbeelding wees mij op een verkeerde keuze die bij de zwart wit scans zijn gemaakt. In de afbeeldingen gemaakt met de multifunctional zelf, direct hierboven, zie je dit ook terug. In plaats van een afbeelding van zwart, wit en grijstinten sluipen andere kleuren in de weergave. Hierboven is het geel, de afbeelding beneden is bruin geworden, alsof een sepia instelling was aangevinkt.

zwart-wit HQ-PC 1200dpi foto orgzwart-wit HQ-PC 1200dpi foto copy


Tenslotte maakt het nog uit vanuit welke software de print wordt gemaakt. Om zeker te zijn van mijn bron had ik een nieuwe print gemaakt. Deze print was dit keer niet met Irfanview gemaakt, maar met de ControlCenter4 software zelf. Deze print heb ik uiteindelijk niet gebruikt omdat over deze print weer een lichte groenzweem hing die vergelijkbaar was met de groenzweem in de zwart wit scans die zijn gemaakt met de multifunctional zelf. Mijn gedachte was, laat ik de originele software gebruiken, dan geef ik de fabrikant alle gelegenheid om optimale resultaten te bereiken. Dit pakte echter anders uit dan was bedoeld. In de interface van ControlCenter4 kon ik ook alleen maar aangeven dat de print met grijstinten in plaats van met kleur moest worden gemaakt. Eigenlijk moet ik hierbij dus de conclusie trekken dat ik in de ControlCenter4 software niet in staat ben af te dwingen om echt alleen maar in grijstinten af te drukken waarbij dan alleen zwarte inkt wordt gebruikt.


Header_12_2
Ook van een kleurenafdruk zijn scans met verschillende resoluties gemaakt. De afdruk was een hoge kwaliteitsafdruk gemaakt op fotopapier. De afbeelding die is geprint en vervolgens gescand zien jullie hieronder.

Het originele fragment 1, de digitale versie
tester foto kleur PDI_Target_ProPhotoRGB


Om te focussen op de kwaliteit zijn naar een tweetal gedeelten van de foto gekeken. Een fragment met een deel van een kindergezicht, tweede foto van links. Een ander fragment is gemaakt van de afbeelding met de buizenlampen en de cd. Van deze twee fragmenten bekijken we de gescande versies van de gemaakte afdruk.

Hieronder het originele fragment 1 en de scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de pc is verstrekt (respectievelijk 300, 600 en 1200 dpi).

JPG_HQ_source_sample1


kleurenfoto fragment 1 bronkleurenfoto fragment 1 resultaat HQ-300dpi-PCkleurenfoto fragment 1 resultaat HQ-600dpi-PCkleurenfoto fragment 1 resultaat HQ-1200dpi-PC


Scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de multifunctional is verstrekt (respectievelijk 300 en 600 dpi).

kleurenfoto fragment 1 resultaat HQ-300dpi-MFkleurenfoto fragment 1 resultaat HQ-600dpi-MF


Het laatste resultaat is een verificatie met de gefotografeerde afdrukken van het uitgeprinte origineel en van de ingescande kopie van dit origineel. De enige correctie die op deze laatste twee samples is losgelaten is een correctie van de witbalans (Gimp). Hiermee wil ik aangeven hoe lastig het is om een goede interpretatie te maken van de feitelijke kleuren. Ook een spiegelreflexcamera, en natuurlijk ook Gimp, geeft er weer een eigen draai aan.

foto van kleurenfoto fragment 1 HQ printresultaatfoto van kleurenfoto fragment 1 HQ kopie van HQ printresultaat


Origineel fragment 2, de digitale versie

JPG_HQ_source_sample2


Scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de pc is verstrekt (respectievelijk 300, 600 en 1200 dpi).

kleurenfoto fragment 2 bronkleurenfoto fragment 2 HQ-300dpi-PC resultaatkleurenfoto fragment 2 HQ-600dpi-PC resultaatkleurenfoto fragment 2 HQ-1200dpi-PC resultaat


Scanresultaten waarbij de scanopdracht vanaf de multifunctional is verstrekt (respectievelijk 300 en 600 dpi).

kleurenfoto fragment 2 HQ-300dpi-MF resultaatkleurenfoto fragment 2 HQ-600dpi-MF resultaat


Het laatste resultaat is een verificatie met een foto van het uitgeprinte origineel en met een foto van de ingescande en uitgeprinte kopie van dit origineel. De enige correctie die op deze laatste twee samples is losgelaten is een correctie van de witbalans. Aan de kleuren is niets gedaan.

foto van kleurenfoto fragment 2 HQ printresultaatfoto van kleurenfoto fragment 2 HQ kopie van HQ printresultaat


Kijkende naar de bovenstaande twee samples is wel op te merken dat de scans en de afdrukken minder rood in het resultaat verwerken.

Nu zie ik het allesbehalve als mijn expertise om correcties op scans van foto’s uit te voeren. In Gimp heb ik wat gestoeid om de scan gelijkend te krijgen met het originele bestand op het beeldscherm. Wat mij hierbij opvalt is dat vooral de Magenta uit de pas loopt. Met name in de middentonen lijkt dit af te wijken. Is het origineel wat egaler van kleurovergang, de scan heeft een groter verschil tussen belichte en minder belichte gebieden. Als ik tenminste een van de scans open in Gimp dan merk ik een positief effect wanneer ik bij de color balance voor de highlights magenta 10 punten opschuif.

Met wat hierboven is te zien geweest is niets een absolute waarheid. Met mijn pogingen om een foto te maken van een uitgeprinte scan van een uitgeprint origineel bouw ik heel wat indirectheden in. De foto’s van de afdrukken heb ik door een witbalans bewerking gehaald om ze toonbaar te krijgen (ter correctie van een grauwsluier die niet naar de realiteit was). Maar ook deze witbalans correctie beÔnvloedt de foto weer. Ik heb de witbalans wel als de veiligste bewerking ervaren om de weergave van de kleuren te verbeteren.

Toch wil het mijn oordeel over de kleurkwaliteit hieronder relativeren. Hiervoor is het stuk hieronder over kleurechtheid geschreven.

Kleurechtheid
Ik ben geen fotografie- of printspecialist. Wel heb ik bij mijn eerste werkgever het nodige kunnen stoeien met een HP-RTL-plotter en heb bij latere opdrachten ook wel zaken op Dye-sublimation printers en op posters (op 2 mm dikke kunststof dragers) kunnen laten uitdraaien. Zo zijdelings heb ik dus wel met de nodige printtechniek kennis kunnen maken. Op het vlak van kleurprofielen en het aanpassen hiervan zweef ik echter. Het beoordelen van kleuren is sowieso lastig. Dit is te realiseren wanneer we stilstaan bij de volgende aspecten:
  1. Een flatscreen monitor van een computer kan niet de volledige kleurdiepte van een afbeelding tonen. Sommige schermen benaderen haar dicht. Een flatscreen monitor vervormt of polariseert dus de kleurweergave van een afbeelding.
  2. Een afbeelding op een flatscreen monitor straalt licht uit. Een afdruk toont zijn kleuren via opvallend licht dat naar de ogen van de kijker wordt teruggekaatst. Hierbij is de kleur van dit licht ook weer van invloed.
  3. Uitgeprinte resultaten opnieuw scannen stapelt een mogelijke scanafwijking op bij een afwijking van het printen zelf.
  4. Worden de uitgeprinte resultaten met een camera gefotografeerd, dan introduceert dit fotograferen ook weer zijn eigen afwijkingen.
De bovenstaande vier punten deden mij prakkezeren hoe die kleurkwaliteit dan is te testen. Uiteindelijk ben ik maar ťn gaan scannen ťn gaan fotograferen. Beide benaderingen leverden zoals verwacht hun eigen onnauwkeurigheden op.

Waren de kleuren van de afdrukken gelijkend en natuurlijk? Op dit aspect moet ik kritisch zijn. Op mijn afdrukken lijkt rood (magenta) ondervertegenwoordigd. Een andere manier om ernaar te kijken is te stellen dat geel oververtegenwoordigd lijkt. Dit laatste zeg ik omdat het mij opviel dat bij het bij een opnieuw inscannen van een hoge kwaliteit print, en het opnieuw afdrukken van deze nieuwe scan, de afbeelding geler werd. Zonder colorimeter kom ik niet verder dan de indicatie dat het aanpassen van het kleurprofiel verstandig kan zijn. Maar ja, zo’n colorimeter kost meer dan de multifunctional zelf. Misschien moeten we voor zo’n ding een pool opzetten.

Het lastige nu is om vast te stellen wat waar is. Natuurlijk kan je dat opzijschuiven en gewoon met goed vergelijken tot een soort printerinstelling te komen die voor jou werkt en waarvan jij de resultaten mooi vindt. Met een investering in tijd, inkt en je voorkeursprinterpapier moet dan een verbetering zijn te bereiken ten opzichte van de uitgangssituatie. Hoe je (iteratief) de onderlinge balans tussen de te printen kleuren kan aanpassen is voor de te vinden in deze supportpagina van Brother. Met iteratief bedoel ik natuurlijk: instelling veranderen – printen – resultaat beoordelen – instelling veranderen - printen, enzovoorts, enzovoorts. In deze eerste methode zit een geluksfactor. Wil je het exacter doen, want je stelt veel belang in een eenduidig juiste kleurstelling, dan kan je nog zorgen dat voor de multifunctional een kleurprofiel wordt opgesteld. Dit profiel is aan te bieden aan het besturingssysteem. Het besturingssysteem weet dan de multifunctional goed aan te sturen.

Wat ik wel weet is dat voor een juiste kleurweergave iedere multifunctional, ongeacht het merk, met wat calibratie kan worden verbeterd. Laat de afwezigheid van opmerkingen over kleurcalibratie in printer of multifunctional reviews je dus niet tot de misvatting verleiden dat die andere apparaten geen calibratie nodig zouden hebben. Omdat ik die calibratie nu niet kan meenemen vind ik het lastig om een afwijking van kleuren mee te laten wegen in de beoordeling van de multifunctional. Ik zou het alleen meenemen als de printerfabrikant geen mogelijkheid tot het zelf uitvoeren van een kleurcalibratie in de driver software van de multifunctional heeft ingebouwd, terwijl dit wel het geval zou moeten zijn. Kleurcalibratie moet trouwens niet worden verward met het uitlijnen van de printerkoppen, dat door printermerken ook vaak als calibratie wordt omschreven. Bij mijn weten verzorgt geen printermerk de mogelijkheid om zelf de calibratie van haar hardware uit te voeren.

Brother levert op zich wel een calibratieprofiel mee. Het wordt geÔnstalleerd bij de installatie van de driver software. Dit ene universele(!) profiel kan alleen nooit de lading dekken bij gebruik van verschillende papiertypes. De printermerken die meer voor het afdrukken van foto’s worden gebruikt bieden op hun sites verschillende ICC-profielen aan voor de verschillende papiertypes die bij de printer of multifunctional kunnen worden gebruikt. Brother gaat als office-printermerk niet zover.

Om een printer of multifunctional te kalibreren zijn staan twee aanvliegroutes open:
  1. Een calibratie laten uitvoeren door een derde partij. Dit kan op afstand met een uitgedraaide testafbeelding. Deze calibratie gaat dan alleen op voor de gebruikte inkt- en het gebruikte papiertype.
  2. Zelf een apparaat kopen en zelf de calibratie uitvoeren. Dit is natuurlijk meer des tweakers, was het niet zo dat die apparaten duurder zijn dan de besproken multifunctional.
Colorimeter
De printkleuren zijn dus met een colorimeter te beoordelen. Ook voor mij is dit nog onontgonnen terrein, ik laat dit verder dan ook buiten de scoop van deze review vallen. Ook kost een colorimeter zelf een bedrag dat in de orde van grootte van de multifunctional zelf is. Op zich zou het wel interessant zijn om met een colorimeter te kijken in wat voor mate deze multifunctional nog is te verbeteren.

Colormanagement
Voor colormanagement zijn hieronder enkele bronnen om je verder te helpen:

color-management-guide.com

In deze bron en de sub-paginas waaraan ze refereert word je voor de afweging gesteld om:
  1. Zelf te gaan stoeien met de kleurinstellingen binnen de printerdriver, zoals hierboven beschreven. Best een moeizaam proces.
  2. Het bij de printer/multifunctional meegeleverde ICM-profiel te gebruiken dat in Windows wordt gebruikt
  3. Zelf een alternatief ICC-profiel te maken via een calibratie tool, waarbij een referentie afbeelding wordt geprint en gemeten met een colorimeter (profiel werkt alleen voor de dan gebruikte printeropties in het driversoftware).
  4. Laat een derde partij (heel erg niet tweakers) een kleurenprofiel voor je maken.
Waarom zelf kalibraties gaan uitvoeren? Het argument hiervoor is de specifieke situatie waarvoor de gemaakte calibratie geldt:
  1. Type printer,
  2. Type inkt cartridge
  3. Type papier
  4. De printresolutie
  5. Andere printinstellingen
  6. Gebruiksduur (printergedrag schuift in de tijd)
Zoals je kan zien zijn er veel verschillende gebruikssituaties die een eigen kalibratie rechtvaardigen.

Tenslotte behandelt de bron enkele calibratie tools.

normankoren.com

In deze wat oudere bron wordt beschreven hoe je of met ICC-profielen of met handmatige instellingen in de driver software de kleurinstelling van de printer aangepast kan krijgen. Ook het handmatige instellen wordt in deze bron kort beschreven, al wordt ook de voorkeur voor FCC-profielen beargumenteerd.


Header_13

BrotherNorthlightTU TwenthePrinterknowledge.com

Volgende: Menu Brother MFC-J6930DW 1 18-06 Menu Brother MFC-J6930DW 1
Volgende: Tests Brother MFC-J6930DW 1 21-05 Tests Brother MFC-J6930DW 1

Reacties

Reageren is niet meer mogelijk